Macierzyństwo

Przyczyny braku satysfakcji

Różne są powody, przy tym rzadko kiedy uświadamiane, dla których od samego początku z jednym z dzieci współżycie układa się gorzej niż z innymi. O dwóch ewentualnych czynnikach teraz wspomnę: po pierwsze, rodzice mogli nie być przygotowani psychicznie do tej właśnie ciąży, po drugie, w tym okresie mogły istnieć w domu nienormalne napięcia. Samo dziecko mogło ich źle usposobić już na wstępie, różniąc się całkowicie od tego, jakiego się po cichu spodziewali – urodził się chłopiec, gdy liczyli na dziewczynkę, bardzo pospolitej urody dziecko zamiast oczekiwanej ślicznotki, nieoczekiwanie wątłe niemowlę w porównaniu z pozostałymi silnymi dziećmi. Mała, być może, płakała całymi miesiącami z powodu gazów, jakby z pogardą odnosząc się do daremnych wysiłków rodziców, aby ją uspokoić. Ojciec doznał rozczarowania, gdy okazało się, że syn nie ma w sobie nic ze sportowca czy inteligentnym skądinąd rodzicom świadomość, iż nie można zamówić sobie takiego dziecka, jakiego się pragnie. Będąc tylko ludźmi, mają irracjonalne oczekiwania i nie potrafią przezwyciężyć uczucia zawodu. Gdy dzieci trochę podrosną, mogą nam przypominać, przy czym uświadomimy to sobie lub nie, brata, siostrę, ojca czy matkę – kogoś z nich, kto nam niemało w życiu dokuczył. Córka będzie, być może, przypominała matce jej własną młodszą siostrę, która jej stale wchodziła w drogę – mimo to matka nie będzie do końca świadoma, iż to właśnie jest głównym powodem jej częstego rozdrażnienia.