Napady złości

Prawie wszystkie dzieci, między pierwszym a trzecim rokiem życia, kilkakrotnie zaskakują rodziców autentycznym napadem złości. Są już świadome własnych pragnień i własnej indywidualności. Gdy ich plany zostaną pokrzyżowane, widzą to w sposób przejrzysty i wpadają w złość. Jednak na ogół nie atakują bezpośrednio matki czy ojca – którekolwiek by stanęło im na drodze. Być może dorosły wydaje się aż tak ważny i aż tak duży, zaś instynkt walki nie jest jeszcze zbyt silnie rozwinięty. Gdy dziecko aż kipi ze złości, nic lepszego nie przychodzi mu do głowy, jak tylko rozegrać sprawę między sobą a podłogą. Z wrzaskiem rzuca się na ziemię, tłukąc o nią rękami i nogami, a nawet głową. Sporadyczny napad złości o niczym nie świadczy; nie sposób w ogóle uniknąć frustracji. Jeżeli napady powtarzają się regularnie po kilka razy dziennie, dziecko jest być może przemęczone lub ma jakąś przewlekłą dolegliwość fizyczną. Częściej jednak kryje się za tym nieumiejętne postępowanie rodziców. Należy zadać sobie w tej sytuacji kilka pytań: Czy mała ma dość okazji do wyżywania się na dworze i to w miejscu, gdzie rodzice nie muszą śledzić każdego jej kroku i gdzie ma czym i jak się bawić – może pchać wózeczek, ciągnąć na sznurku zabawkę, wspinać się na drabinki? A może w domu? Czy ma dość zabawek i innych atrakcji, czy mieszkanie zostało przystosowane do jej swobodnych wędrówek?

| doskonałe zabawki oraz klocki lego dla dzieci w różnym wieku